ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ

ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ
Στεγνή θάλασσα,μεταμορφωμένη σε ερειπωμένη ακρόπολη....
Στη μέση του χώρου ,στα όρια της λάμψης κεραυνών και καταιγίδας...
Όταν το βουνό της φωνής της άνοιξης,χάνεται στο πλάι της εθνικής...
Που τρέχουν τα κάλαντα πρωτοχρονιάς και Πάσχα...
Δίπλα στα τρακτέρ με τις πλατφόρμες....
Ως αύριο που θα έλθει το καλοκαίρι...
Σε καρδιές και ουρανούς και όνειρα άγνωστα της νύχτας....
Γκρεμίζουν τη φωλιά του χελιδονιού ...
Που ταξίδεψε μακριά στην άλλη γη...
Αυτή του αργού καλοκαιριού....
Έξι φεγγάρια απόσταση ...στην άκρη της φωτιάς....
Εκεί που το άροτρο σκάβει το μαύρο χώμα...
για να φυτρώσουν τα άνθη της μανόλιας και της γαρουφαλιάς...
Σε χημική αντίδραση με το άλογο του ήλιου που δύει ή ανατέλλει...
Γλιστρά στην παλάμη του γίγαντα,και μεταφέρει ενέργεια...
Στην σύμπλευση του σύμπαντος με την αναφορά μιας βόλτας καπου σκοτεινά....
Για να πυρακτωθεί ο λαμπτήρας και το φως να ανάψει......
Και το παιδί να  δει και να διαβάσει το παραμύθι....
με το μεγάλο ελέφαντα του  καλού αυτοκράτορα ....
Στην νυχτερινή όψη της παιδικής αθωότητας που ταξιδεύει σε όνειρα ...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ