ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ 2012

ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ 2012
Άχνισε η αναπνοή της μικρής κοπέλας στο παγωμένο παράθυρο του Δεκέμβρη...
Και κλαίει...
Φόβος....
Στην εποχή των ποντικών και της αρκούδας...
Στη νύχτα που δεν θα χει έρωτα...
Στη νύχτα που το καράβι περνά από το τρελό ακρωτήριο ....
Κρυώνει....κρυώνει....
Στην άκρη του δωματίου πια...
Κουλουριασμένη και με τα μάτια κλειστά ...
Ονειρεύεται ..αυτά που δεν έζησε...και ίσως δεν ζήσει...
Την επιβίωση...
Την γαλήνια ζωή...
Τα καταπράσινα χωράφια της άνοιξης...
Τα κατάξανθα στάχυα του καλοκαιριού....
Εκείνον....
Έναν  έρωτα...μια αγάπη..
Ναι...τον βλέπει πια...τον ακουμπάει...τον αγκαλιάζει...
Με την δύναμη του ονείρου...της νέας σταχτοπούτας...
Χαμογελά...
Και είναι το γλυκό χαμόγελο της ...
το πιο όμορφο τοπίο του κόσμου...
Και ξυπνά...
Το δάκρυ του πριν μεταμορφώνεται....
Στην ερωτική ανάσα του τώρα...
και στην ελπίδα...
Σε ευχαριστώ που ήλθες στο όνειρο μου...
Σε ευχαριστώ που θα έρθεις στο επόμενο...αύριο...
κι ας είναι  όνειρο...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ