ΠΝΟΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

ΠΝΟΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ
Αύριο θα αγκαλιαστούμε ξανά όπως χθες...
κάτω απ το μπαλκόνι σου ...
Με το αγιόκλημα και  με τις μαργαρίτες...
Αγαπημένη ψυχή και όμορφα μου μάτια...
Στο γλυκό φιλί ...
σαν ζαχαρωτό φρούτο του κρεμαστού  κήπου...
Νοιώθω την έλξη της ατέλειωτης γης πάνω σου...
καθώς χαιδεύω τα αέρινα σου μαλλιά...
Και σπάει το αόρατος τοίχος του μυαλού μου....
όταν τα χείλη σου κερνούν το ακριβό λικέρ σου...
Περιστροφή στη δόξα της καρδιάς του  στήθους σου....
που σαν σπουργίτι κρύβεται ..
.μακριά από το κρύο του χειμώνα...
Εκεί...που έχει πάντα άνοιξη ...
Ρόδινο κρεβάτι αγαθής αμαρτίας....
Έρωτα....
Αντανάκλαση του πάθους της ανάσας ...
και φίνο λευκό σεντόνι ...
ανάμεσα στα σώματα του βυθού της αγάπης...
Τόσο και πιο πολύ ..θεσπέσια  μου κύρια ...
Άγνωστη φωνή ουράνια ...
σε μπαλάντα ήρεμη που συνοδεύει τον λεπτό χορό μας...
Αγάπη της μυρωδιάς του βρεγμένου χώματος....
και του ιδρωμένου σώματος....
Φυσάω πνοή δημιουργίας  στο όνειρο...
Χαρά μου....για σένα....
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ