ΣΤΑ ΚΟΧΥΛΙΑ ΤΗΣ ΑΚΤΗΣ
Στα κοχύλια της ακτής ξάπλωσες τον τρυφερό Ιούλη της καρδιάς μας...
κάτω από την παράκτια ιτιά...εμπρός στην ξεχασμένη βάρκα...
Εμπρός στον καταγάλανο γιαλό ...
Εκπρόσωπος έρωτα...εκπρόσωπος λάμψης...
Μόνη κι ελεύθερη...στην πόρτα του γλυκού ,αμαρτωλού ονείρου ...
Ξεχνιέσαι...και γυρίζεις πότε γυμνή πότε ντυμένη ...
απέναντι στον λαμπρό ήλιο...
Σώμα του κερασένου στήθους ...
Σώμα των ελάτινων ποδιών...
Σώμα της άμμου ...του νερού...
Αγαπημένο ... κι αγιασμένο...
Μένεις...μένεις εκεί...στην άκρη...
Στη ζεστή γωνία...
που δέχεται την δροσιά του μικρού κύματος του νότου...
Κι ανθίζει το γεμάτο μπουμπούκια δέντρο σου....
Και δένει καρπούς...
Κόβω ένα...κόβω δυο....
Ρίχνω τα μάτια χαμηλά...
Στην γάργαρη πηγή σου ξεδιψώ ...και κλαίω...
και αγαπώ...και σ αγαπώ...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ