ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ
Με δυο κουπιά και ένα δίχτυ ...πήραμε τη βαρκούλα...
και κόντρα πάντα στον καιρό ...βάλαμε πλώρη ...
για τη νότια Ίσπανία...
Και όταν στο μικρό λιμάνι φτάσουμε ...
το φορτίο με τα σφουγγάρια ...
θα ξεφορτωθεί ...εκεί δίπλα την Καρθαγένη....
Σαν παλαιοί προσκυνητές θα περπατήσουμε...
στο δρόμο του μαρτυρίου του σφαγμένου καρπουζιού...
Που έπεσε συμβολικά σαν τα κεφάλια των σκλάβων ....
Βία....βία....βία....
Ωδή στη βία και μετάνοιες στη βρύση με το φαρμάκι...
Προσπεράσαμε ....και βγήκαμε στον ελαιώνα ....
Στην ήρεμη γη...στην απούσα θάλασσα....
στην ελιά και στο κάστανο...
Δεν θα επιστρέψουμε....
Θα προχωρήσουμε ή θα φυτευθούμε...
Ή θα αγαπήσουμε τις μέρες που θα ρθουν...
Αν ο καιρός γυρίσει στην μορφή του ταύρου...
Αν ο πόλεμος κοπάσει και τα κανόνια σιγήσουν...
Αν τα πουλιά πετάξουν στα παιδικά όνειρα...
Άγνωστες λέξεις και άγνωστη γραφή...
Ανάρμοστη σε ξύλινους φθόγγους της αργής προφοράς λέξεων...
Η αγάπη...ο έρωτας...
Το ψωμί...το γάλα...
Χτίσαμε πόλεις και χωριά... προσωρινά...
Μέχρι να κλείσει ο ήλιος το μάτι...
και μας πει ...
Τρέξτεεεε...φύγετεεεεε....
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ