ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΜΜΟΝΗ

ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΜΜΟΝΗ

Ένα θολό βασίλειο,του τυφλού πιλότου του άνθους της ακακίας  αναζητά....

Μια τρελή ξανθιά περούκα,σε καραφλό κεφάλι κέρινης κούκλας...

Και παρόντων των  εικόνων, ο άνεμος,γυρνά τις σελίδες ληγμένου ημερολογίου ....

Εικόνες....κιτρινισμένες ...

Από την εποχή του πρώτου πολέμου...

Πεταμένες στο θλιβερό χαράκωμα ...εκεί μέσα στη λάσπη...

Τις πατάνε χακί γαλότσες και ποντίκια....

Προτάσεις μορφών...και έκφραση αηδίας....

Άνθρωποι σε εγκατάλειψη ,μέσα στο δέος του φόβου...

Από τις οβίδες που σκάνε σαν βροχή....

Και το σύννεφο από καπνούς και κίτρινα λαμπρά δακρυγόνα ...

Τη μάσκαααα.....πνήγομαιιιιι.....

Αργές αναπνοές....επιβίωση....

Άραγε αξίζει....

Σαν ανάπηρος σε κρεβάτι με ρόδες πλάγιες....

Σε δωμάτιο με θέα στο πουθενά....

Τυφλός πια...δαμαστής του εαυτού μου...]

Άχρηστος και απόμαχος....

Κινήσεις κάνω ανακλαστικές...

Πάντα σε άμυνα....

Διδάσκοντας υπομονή μα και εμμονή ...

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ