ΘΥΜΑΣΑΙ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ;

Περπατούσαμε χέρι- χέρι, στην έρημη πόλη, τα απογεύματα της άνοιξης...
Ήμαστε παιδιά...
Μετά, η πονηρή μάγισσα, έφερε χωρισμό και απουσία...
Οι κήποι, με τις κρυψώνες τους, πια χάθηκαν...
Μόνο ένα ματωμένο φεγγάρι, που βλέπουμε κι οι δυο, έχει μείνει για να μας ενώνει...
Το θυμάσαι το φεγγάρι;
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ