ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ

Μέσα στο λογικό σύνορο μιας απλής ημέρας,

που ορίζει άμεσα τον θάνατο της,

μέσα από το μοναχικό γκρι της συννεφιάς,

η ομορφιά, αποκτά τον ρόλο,

της ξεχασμένης αναγέννησης.

...

Οι ιδέες, ξέχασαν την χρήση τους,

στον αιώνα που πέρασε.

Οι ιδέες σήμερα, ταύτισαν
τους αρχικούς  ρόλους της διδασκαλίας,

με την μόδα, που περνά

και με την μόδα, που θα ρθει.

...

"Κοιτάζοντας τα πρόσωπα της μόδας, 

χάνεις την αξία, της διαχρονικότητας

του όμορφου στοιχείου."

...

Ένα κύμα, ένα παρελθόν, ένα μοναχικό παιδί,

στο κέντρο μιας πάλης, μεταξύ μονάδων όμοιων,

με μόνο αποτέλεσμα την καταστροφή ενός όμορφου σταδίου.

...

Χωρίς το αρχικό χάος, η δημιουργία

είναι υπόθεση επιστροφής, μιας δοκιμασμένης τακτικής 

από το παρελθόν.

...

Βλέπω την στιγμή, σαν ένα σημάδι από σφαίρα γκάγκστερ

της δεκαετίας του τριάντα.

...

"Δολοφονώντας με χαμόγελο, η προσωπική σου η πληγή,

κλειστή θα μένει πάντα."

...

Είναι η ώρα, που τα πουλιά περιορίζουν το κελάηδημα  τους

και το κρύβουν πίσω  από τους ήχους των αυτοκινήτων.

"Το τώρα, μένει πίσω από την κουρτίνα του ποτέ"

...
Και ποιος νοιάζεται για τα πουλιά;

Γιαυτό και εσύ πια, θέλεις τώρα να μιλάς με την φωνή τους.

Μάθε το και θα φτάσεις στην αθανασία.

Μέχρι το μαχαίρι ενός φονιά, να κόψει ξανά το χέρι σου.

...

"Μιμούμενος το χέρι του Θεού, δημιουργείς μονάχα ψεύτικες ελπίδες."

...

Όλα τα υπόλοιπα στοιχεία της ζωής, είναι χρησιμοποίηση μεθόδων,

από τους Μάγους του απόλυτου χθες, που απέτυχαν 

να κάνουν το μπετόν χρυσάφι.

Μην σε νοιάζει...

Εσύ, γίνε Μάγος του σήμερα...

Η ζωή τελικά είναι μαγεία...

...

Κι αν αγάπησες  κι αν έχασες,

το τέλος είναι μια μορφή δικαίωσης,

όσων έγραψαν την  ποίηση την άσφαλτο,

όσων τον βυθό, τον βάψαν μπλε.

...

Αφού γνωρίζεις καλά την αξία της επιστροφής.

Αφού γνωρίζεις, πως τα άλογα της Ιέρειας του Μαντείου,

είναι νεκρά,

όπως και η ίδια.

...

Μα στη θάλασσα, υπάρχει ακόμη ζωή.

Πάντα η ζωή ξεκινά απ τη θάλασσα.

...

"Μεταποίησε την ζωή σου σε θάλασσα

και θα αρχίσει να λειτουργεί ξανά ο έρωτας,

που χτίζει, ότι πιο όμορφο ποθείς να ξαναδείς."

...

Είναι και οι φίλοι μια αξία.

Είναι και οι άνεμοι ανάγκη.

Μέσα στην απόλυτη ανάγκη, βρίσκεις την αξία της ζωντάνιας.

Μέσα στην αλλαγή χρωμάτων του ουρανού, βρίσκεις την γυναίκα.

...

Και κάνοντας άλματα σε δρόμους, που καταργούν την εξουσία,

κάνεις την γυναικεία συντροφιά ενός χειμώνα,

να γυρίσει πίσω και να κρυφτεί μες την καρδιά σου.

...
Ψάξε την καρδιά σου, δεν είναι πια κενή.

...

"Στον Παράδεισο που πέρασε, το λάθος ήτανε η απαγόρευση.

Μην αφήσεις να απαγορευθεί ξανά ο έρωτας..."

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ