ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΥ

Με τα πουλιά και με τα ζώα
στις ράχες κει στ απόκρημνα βουνά,
στέκουν λευκά τα σύννεφα μακριά
θωρώντας απ τον ήλιο μιαν ακτίνα.
Ο άνεμος μαζί του θα τα πάρει
και στο σκοτάδι μέσα θα κρυφτεί,
έφυγε βάρκα, που το κύμα έχει πάρει,
έμεινε μόνο ένα δάκρυ μιας μικρής.
Στα μάτια της, τα όνειρα γελάνε,
στο στόμα της χορεύουν τα πουλιά,
στα καστανά της τα μαλλιά χοροπηδάνε,
δυο πεταλούδες μ ανοιγμένα τα φτερά.
Πόσο αγάπησα αυτό το προσωπάκι
και πόσο πίστεψα στον έρωτα αυτό,
είδα Θεό και στάθηκα λιγάκι,
στο εκκλησάκι μου, για να προσευχηθώ .
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ