Έξω αστράφτει, έξω ο άνεμος φυσά. Μόνη παίζω με την αμαρτία του κορμιού μου. Μια φαντασία, ένας μύθος περνάει συνεχώς από εμπρός μου- εσυ, το γυμνό σου κορμί. Υγραίνομαι ιδρώνοντας, το όνειρο σου, γίνεται βάλσαμο της θέλησης μου. Και ανεβαίνω το βουνό ενός ατέλειωτου ερεθισμού, σκύβοντας μέσα στις ατέλειωτες τις σκέψεις του μυαλού μου. Ανοίγω του έρωτα μου το παλάτι μπρός τα πόδια σου. Γίνε εραστής μου, γίνε ο άγγελος μου, γίνε ο άρχοντας της απαγορευμένης πόλης, που είναι πάντοτε κρυμμένη στο μέρος του κορμιού μου, που ειν το πλέον σκοτεινό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου