ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΆΔΟΣΗ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ

Η έρημη παραλία του Χειμώνα, κρύβει την έρημη καρδιά μου. Μια ληγμένη αγάπη, αράζει το σκάφος της, στα  τσακισμένα απ΄ την φουρτούνα βότσαλα... Εκεί, κάτω απ΄ τη βροχή βαδίζω, με άδεια όνειρα παρέα... Ο φρουρός, υπομένει στην υγρή του σκοπιά, τις ώρες που φεύγουν... Αυτός ο χρόνος, ειν΄ ένα μαχαίρι... Σαν και όλη τη ζωή.. Και βρέχει δυνατά... Χωρίς ομπρέλα, προχωρώ προς το λιμάνι... Οι ψαράδες, δεν δουλεύουν σήμερα... Ευτυχώς, που λείπουν...Ντρέπομαι!.. Ντρέπομαι σαν τους φαντάρους που χάσανε τη μάχη... Τώρα πια ψάχνω το δρόμο, που θα με βγάλει μακριά από το μέρος, που παρέδωσα τα όπλα...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ