ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Νύχτα τα φώτα, θέλω να ναι χαμηλά,
Τι,σεβασμό, ζητάει το σκοτάδι.
Κρυφό πρέπει να μείνει αυτό το χάδι,
Γιατί τα χέρια μου ακόμη ειν δειλά.
...
Κάποτε βρέθηκα μικρός σε μια δίνη,
Και δόθηκα σε έρωτα μοιραίο,
Μικρός εγώ - μεγάλη εκείνη,
Με ένα αποτέλεσμα τυχαίο.
...
Δεν το θυμάμαι, μα γνωρίζω
Και η γυναίκα δίπλα μου ελπίζω,
Τον σεβασμό, του έρωτα ζητάει,
Μοναχικός ο τρόπος, που φιλάει.
...
Με ακριβά εσώρουχα ντυμένη,
Χαμένα χρόνια να ξορκίσει προσπαθεί,
Στο τέλος, μ΄ ένα δάκρυ ν΄ αμυνθεί,
Νεανικών ονείρων, μόνη και χαμένη.
...
Ο έρωτας αγάπη, έχει γίνει.
Από τη γη, φυτρώνει μια πνοή,
Σ΄ερωτικού θανάτου μέσα την βοή.
Μια κραυγή στην ηδονή, το τέλος δίνει.
...
Μαθαίνοντας να δίνω και να δίνω
Να παίρνω, ξέρω μόνο μοναξιά.
Νέα γυναίκα, ψάχνει λευτεριά.
Απ΄το κρασί μας, άρχισα να πίνω,
...
Ειν΄ πρόκληση την έλλειψη, που σπάει.
Είναι εχθρός και σύμμαχος καλός.
Γυναίκα πόνος, μόνος, ντροπαλός,
Άνδρα φωτιά, που πρέπει να νικάει.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ