Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ

Δεν κλαίω πια γι αυτή που έφυγε.
Μόνο χαμογελώ, στη νέα παρουσία.
Κοιτάζοντας, το φως να τρεμοπαίζει
Πάν στα μαύρα της μαλλιά μ΄ ακολασία.
...
Έγραψα κάποτε μια φράση στο χαρτί.
Μικρό ένα στίχο, με παράξενες τις λέξεις.
Ανέμου δρόμοι κι ανοικτές ακτές
Έρωτες του λεπτού, που δεν ελέγχεις.
...
Ήχοι από μουσική παρθένας χώρας,
Ακούγονται από μακρινό ηχείο.
Πρωί - πρωί μ΄ ένα μικρό καφέ,
Είναι κι αυτό, ένα του έρωτα στοιχείο.
...
Στέκετ΄ απέναντι, κοιτώ εγώ μπροστά.
Απρόσμενη αγάπη, που λθε τώρα.
Στης μέγιστης ανάγκης τη στιγμή,
Δώρο Θεού ή ενός ονείρου η ώρα...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ